Centraal in onze presentatie staat een verkenning van het Heilige: de kracht, het wezen of het domein dat wordt beschouwd als fundamenteel voor het menselijk bestaan. Het manifesteert zich in overtuigingen, waarden, herinneringen en vormen van verbondenheid die ons bestaan mede vormgeven. In een wereld die wordt gekenmerkt door versnelling, verdeeldheid, politieke instabiliteit en ecologische onzekerheid, wordt het idee van het Heilige steeds kwetsbaarder en meer omstreden. Vanuit hun verschillende praktijken reflecteren Sébastien Boko en Rachel Malaika op wat in tijden van onzekerheid betekenisvol blijft: wat beschouwen we nog altijd als onaantastbaar, betekenisvol of eerbiedwaardig?

Sébastien Boko presenteert een reeks semi-abstracte sculpturen geïnspireerd op de vormen, of ‘schaduwen’ zoals hij ze noemt, van Yoruba Gèlèdè-maskers, die vrouwelijke kracht eren als een bron van evenwicht binnen de samenleving. Elke sculptuur wordt bekroond met symbolische elementen die verwijzen naar heilige waarden, overtuigingen of cultureel betekenisvolle iconen. Gegraveerde motieven combineren de beeldtaal van elektronische circuits met vormen van voeten, ogen en touwen, als verwijzing naar het telsysteem in de Fon-taal. Door voorouderlijke spiritualiteit, wetenschap en kennis in dialoog te brengen met hedendaagse technologie, stelt Boko de vraag wat in moderne samenlevingen nog als heilig wordt beschouwd. Zijn werken functioneren als dragers van cultureel geheugen en brengen zijn erfgoed naar het heden.

In het werk van Rachel Malaika krijgt het Heilige meerdere dimensies. Door fotografie uit de koloniale periode te bewerken met textiele interventies, confronteert zij vaststaande, bijna heilige opvattingen over de geschiedenis. Ze herschikt deze beelden, stelt nieuwe interpretaties voor en laat zien dat andere vormen van begrip mogelijk zijn. Voor Malaika bevindt het Heilige zich ook in vrouwelijke aanwezigheid, veerkracht en innerlijke kracht. In haar zelfportretten belichaamt zij moeders, spirituele figuren en politieke leiders en plaatst zij krachtige vrouwelijke figuren centraal in het beeld. Gekroond, versierd en met symbolische objecten in de hand nemen deze vrouwen posities van autoriteit in die historisch vaak met mannen werden geassocieerd. Via deze figuren stelt Malaika vragen over wie macht, zichtbaarheid en eerbied wordt toegekend, en wie de autoriteit heeft om te bepalen wat als heilig wordt beschouwd.